چرا چشم انداز شخصی داشته باشیم؟

چرا قبل از شروع هر کاری به داشتن چشم انداز شخص نیاز است؟ اغلب کتابها و مباحث آموزشی موفقیت و بهره ­وری نقطه شروع کار خود را تعیین اهداف می­ گذارند. به اعتقاد اکثر اساتید داشتن هدف نطقه شروع هر موفقیتی است. اما دوست عزیز، من عقیده­ای غیر از این دارم. درست است که داشتن اهداف در موفقیت نقش اساسی دارد، اما نقطه شروع موفقیت داشتن هدف نیست.

بسیاری از مردم برای خود هدف دارند، هدفهای خود را به روش درستی مشخص می­کنند و همچنین برای دستیابی به آنها تلاش می­کنند. اما نکته­ای بسیار مهمتر از داشتن هدف و دستیابی به آن وجود دارد؛ آن نکته اینست که اهداف خود تنها یک وسیله و بهانه هستند. وسیله و بهانه­ ای که به موجب آن شخص شروع به یادگیری و تلاش می­کند، تغییر و رشد می­کند و توان بالقوه­اش را به بالفعل تبدیل می­کند. داشتن هدف و دستیابی به آن یک چگونگی است. اما نکته مهم و حیاتی برای هر شخص داشتن چرایی می­باشد.

از خود این سوال این سوال را بپرسید. چرا می­خواهم به اهدافم برسم؟ جواب به این سؤال چرایی و فلسفه تلاش در زندگی شماست. از خورد خواب راحت، داشتن پرستیز، آرامش، امنیت و … تا آزادی، رشد و یادگیری، خودشکوفایی، کمک به خود، دیگران و جامعه و بسیاری موارد دیگر. اینکه چرایی شما کدام سر این طیف قرار بگیرد انتخاب با شماست.

وقتی اکثر مردم به دنبال زندگی کردن با چیزی هستند، شما به دنبال زندگی کردن برای چیزی باشید. وقتی اکثر مردم می­خواهند با اتوموبیل و منزل و شغل و درآمد مشخص زندگی کنند، شما یک مرحله فراتر رفته و برای چیزی زندگی کنید که آن اتوموبیل و منزل و شغل و درآمد برای رسیدن به آن می­تواند وسیله باشد. دستیابی به خود واقعی.

بگفته نیچه[۱] فیلسوف بزرگ آلمانی “هرگاه چرایی در زندگی وجود داشته باشد، چگونگی آن را نیز خواهیم یافت.” در این صورت است که در راه دستیابی به آن چرایی مهم “یا راهی را خواهیم یافت یا راهی را خواهیم ساخت[۲] “.

بنابراین داشتن چرایی به عنوان اولین اهرم در موفقیت و بهره­ وری مشخص می­شود که در قالب منش، شخصیت و چشم ­انداز شخصی بررسی می­شود.

به همین منظور و برای دستیابی به بینش عیمق­تر برای یافتن چرایی کارهای خود، در نوشته های بعدی نظریات روانشناسان بزرگ را در ارتباط موفقیت و سلامت روان بررسی می­کنیم.

[۱] – friedrich nietzsche

[۲] – جمله معروف هانی­بال، (۲۴۷ – ۱۸۳ پ.م.) سیاست‌مدار، فرمانده، نظامی و ژنرال کارتاژی (تونس امروزی) بود که حرکت بزرگ ارتشش از اسپانیا به رم، پس از رد شدن از کوه‌های آلپ، بعد از گذشت بیش از دو هزار سال هنوز از بزرگ‌ترین دستاوردهای نظامی تاریخ شمرده می‌شود.